📸 شرح تصویر: تصویر ماهوارهای دریافت شده توسط سیستم Starlab که بخشی از پوشش ابری و جغرافیایی را نشان میدهد.
لذت جستوجو در میان امواج رادیویی و استخراج سیگنال از دل نویز، سنتی دیرینه در دنیای مخابرات است. اما امروزه با ظهور رادیوهای نرمافزاری (SDR) و ترکیب آنها با فناوریهای مدرن، این سرگرمی وارد فاز جدیدی شده است. تامی لادر (Tommy Lather) با راهاندازی پروژه «رصدخانه استارلب» (Starlab Observatory)، توانسته است یک ایستگاه دریافت سیگنالهای ماهوارهای کاملاً هوشمند و خودکار ایجاد کند.
از یک گیرنده ساده تا یک سیستم پایش پیشرفته
همه چیز با یک گیرنده ارزانقیمت RTL-SDR و تلاش برای دریافت تصاویر ارسالی از ایستگاه فضایی بینالمللی (ISS) آغاز شد. اگرچه نتایج اولیه چندان درخشان نبود، اما همین جرقه کافی بود تا لادر به سمت توسعه یک سیستم جامع حرکت کند. آنچه اکنون به عنوان Starlab شناخته میشود، فراتر از مجموعهای از تجهیزات رادیویی است؛ این سیستم از هوشمندی لازم برای مدیریت خودکار عملیات برخوردار است.
هوشمندی در قلب رصدخانه
تفاوت اصلی این رصدخانه با پروژههای مشابه، سیستم مدیریت هوشمند آن است. در این ساختار:
- یک کنترلکننده ESP32 وظیفه سوئیچینگ آنتنها را بر عهده دارد.
- یک رایانه مبتنی بر سیستمعامل اوبونتو، با اجرای نرمافزار اختصاصی Starlab، مسیر حرکت ماهوارهها را پیشبینی میکند.
- سیستم به صورت خودکار، بهترین ترکیب آنتن و گیرنده را برای دریافت دادهها انتخاب و فرآیند ثبت و پردازش اطلاعات را مدیریت میکند.
این معماری به رصدخانه اجازه میدهد تا چندین عملیات دریافت داده را به صورت همزمان انجام دهد و عملاً هیچ سیگنالی را در طیف فرکانسی هدف از دست ندهد. این پروژه اکنون به صورت متنباز در گیتهاب در دسترس علاقهمندان قرار گرفته است تا گامی رو به جلو در جهت دموکراتیزه کردن پایشهای فضایی آماتوری باشد.
